خيلي وقت بود كه به فكر رفتن به كشورهاي ديگه بودم ولي نمي تونستم اقدام كنم. هم به خاطر ترس از زبان و هم بدهي، وام ... . از سال 81 كه ازدواج كردم چند بار كلاس هاي متفرقه زبان شركت كرده بودم. اما امسال خوشبختانه يه حركتي كردم اول از همه مدرك ليسانسم رو آزاد كردم چون از منطقه 2 وارد دانشگاه اميركبير شده بودم و بايد دوبرابر زمان تحصيل سابقه كار با بيمه مي داشتم. ولي دو سال و نيم از سابقه كارم رو به خاطر اينكه همزمان با فوق ليسانس بود قبول نكردند و جمعا 200 هزارتومن دادم و مدركم رو گرفتم (نسبت به فوق لیسانس ۲۴۰ تومنی برای هر ترم قیمت مناسبیه برای آزاد کردن مدرک دانشگاهی). به اميد اينكه روزي به درد بخوره. راستي يه روز رفتيم (با بانو) به يك سمينار ادامه تحصيل در استراليا ولي وسطاش به خاطر اينكه حال خانمم نامساعد بود برگشتيم خونه.

راستي يكي از همكارام (البته با مدرك فوق ديپلم فني) براي استراليا اقدام كرده و وكيلش يه شركتيه به نام گلدن گروپ. يه چند وقتيه كه مي خوام باهاشون تماس بگيرم ولي فرصت نمي كنم. البته يه پنج ماهي هست كه به دفتر شركت كار دومم سر نمي زنم ولي قرار شده كه اينترنتي كارها رو انجام بدم و اين خودش متوسط روزي يكي دو ساعت وقتمو مي گيره.