شيكا

مجتمع خريد Springvale -Westall

امروز رفتيم IKEA Springvale يا همون Westall يه كار كوچيك داشتيم. كلي فروشگاه جديد كنار IKEA باز شده بود از قبيل Harvey Norman و jb hi fi و كلي مبلمان فروشي. IKEA حراج خاصي نزده بود و Family Card اون (كه هم اينترنتي ميشه گرفت و يا همونجا رجيستر كرد و پرينت گرفت) هيچ تخفيفي روي خريد هاي ما نداشت. البته يه نوشيدني داغ مجاني و 10 درصد تخفيف روي غذا با همون كارت بهمون دادند. دركل همون بهتر كه قبلا خريدامون رو كرده بوديم. اما Harvey Norman يه مقدار تخفيفهاشو نسبت به هفته قبل بيشتر كرده بود (البته روي بعضي جنسها). يكي از دوستان توي هواپيما موقع اومدن به ملبورن گفته بود كه بعد از باكسينگ دي بيشترين تخفيف رو ميدند ولي ما كمي زود اقدام كرديم.

+ نوشته شده در سه شنبه ششم دی ۱۳۹۰ ساعت 15:31 توسط کام |

باكسينگ دي 2011

با توجه به اينكه شنيده بوديم حراجهاي باكسينگ دي خيلي مناسبه تصميم گرفتيم ما هم امروز دوشنبه 26 دسامبر رو بريم خريد و از اونجا كه همكلاساي خانمم گفته بودند DFO لباس زياد داره رفتيم DFO Moorabbin به آدرس:

250 Centre Dandenong Road, Moorabbin Airport

جاي پارك به سختي پيدا كرديم (همينجور رو چمنا ماشين رو ول كرديم) و رفتيم مغازه ها رو گشتيم. بعضي مغازه ها حراجشون چشمگير نبود ولي بعضي بهتر بود. در كل از مغازه هاي اونجا خوشمون نيومد و حتي از آكسفورد كه 75 درصد به تمام لباساش تخفيف زده بود هيچي نخريديم. شايد Chadstone يه مقدار توقعمون رو بالابرده باشه و فقط احساس كرديم وقتمون تلف شد. تنها چيزي كه خوشم اومد يه تي شرت بود كه به اندازه نونوايي دم افطار بايد توي صف خريد مي موندي. ناكام برگشتيم خونه و سر راه يه رستوران ناندوز ديديم و رفتيم ناهار خورديم. خونه كه اومدم اخبار نشون مي داد كه مردم از نصف شب رفته بودن در ماير صف بسته بودند تا ساعت 5 صبح هجوم ببرند داخل فروشگاه (سيتي). خيابونهاي اطراف Chadstone Shopping Centre رو هم نشون مي داد كه ترافيكش قفل شده بود. زنگ زدم ماير چدستون گفتند امروز تا 12 شب بازه. اين بود كه ساعت شش دوباره وسوسه شديم و اينبار گفتيم بريم همين Chadstone Shopping Centre كه نزديكمونه. خوشبختانه خلوت تر شده بود و به راحتي جاي پارك پيدا كرديم. يه سري به ماير و ديويد جونز زديم. گرون ترين كفشي كه توي عمرم ديده بودم دم در ديويد جونز بود: 1295 دلار.

رفتيم آكسفورد ببينيم چه خبره. اين يكي خيلي بهتر بود و نمي شد از خير جنساش بگذري. زده بود تخفيف up to 70% . ولي هر چي خريديم 60 درصدش رو تخفيف داد و گفت كه 70 درصد براي فقط بعضي جنسهاست. در كل خريد خوبي كرديم چون چند روز قبل خانمم رفته بود لباس براي مصاحبه بخره و چون قيمتها بالا بود نتونسته بود ولي اين دفعه خريديم. مثلاٌ كت زنونه 400 دلاري رو خريديم 160 دلار. يا پيرهن مردونه 189 دلاري رو 75 دلار. جنسشون خيلي خوبه ولي من تفاوت خاصي با پيرهني كه از هاكوپيان خريده بودم 50 يا 60 تومن احساس نكردم. به نظر شبيه همون هاكوپيانه ولي با قيمت چند برابر (تازه با 60 درصد تخفيف شد نزديك دوبرابر هاكوپيان). بقيه مغازه ها هم اكثرا تخفيف زده بودند و يه كيف و كفش هم خريديم ولي تخفيفهاشون كمتر بود (20 درصد براي كفش و 40 درصد براي كيف).

+ نوشته شده در دوشنبه پنجم دی ۱۳۹۰ ساعت 4:12 توسط کام |

تلويزيون

براي تلويزيون ديك اسميت و جي بي هاي فاي و ماير و دو سه جاي ديگه رو چك كردیم آخرش از ماير واقع در چدی (Chadstone) يه تلويزيون LED سامسونگ گرفتیم. يه آنتن روميزي هم براش از اين فروشگاه هاي چيني كه همه جا هست گرفتيم ۱۰ دلار (از كارنگي). يه سيم رابط (سيم آنتن سه متري) هم از ريجكت شاپ قبلا گرفته بودم ۳ دلار. آنتن رو گذاشتيم پشت پنجره. حالا خوشبختانه شبكه هاي اصلي رو داريم. يعني ABC,7,SBS,Go,Gem,9,11... و متعلقات آنها. شايد هنوز زود باشه اظهارنظر كنم ولي سعي مي كنيم كه گوشمون رو به صحبت كردن اينا آشنا كنيم هرچند اغلب فيلم ها آمريكايي هستند و حوصله سريالهاي استراليايي رو ندارم و فقط روشن ميكنم و يه مسابقه يا ميزگرد يا مستند يا هر چيزي كه كه يه نفر به استراليايي صحبت كنه رو نگاه مي كنم.

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم مهر ۱۳۹۰ ساعت 5:32 توسط کام |

خريد لوازم منزل از IKEA

شنبه رفتيم IKEA و كلي وسيله خريديم. تقاطع Westall & Prince HW. نوشته بود بزرگترين شعبه نيمكره جنوبي (با اتوبوس از ايستگاه كليتون كه اول دانشگاه موناش مي رفت). بعد از خريد رفتيم به قسمت Home Delivery Service تحويل داديم كه بيارند در خونه اما مشكل از اينجا شروع شد كه :
تصميم گرفتيم يخچال رو هم از IKEA بگيريم و مبلامون هم بر خلاف ساير وسايل اسمبل تحويل داده ميشد. (ساير وسايل IKEA دمونتاژه و خودمون بايد از كارتون در بياريم و اسمبل كنيم).

قيمتهايIKEA براي هر عدد مبل دو نفره از 160 شروع مي شد تا 1500 و حتي بيشتر. سه نفره كمي گرونتر و يك نفره كمي ارزونتر بود. يعني يك سه نفره و يك دو نفره يه چيزي حدود 1500 تا 2000 براي رنج متوسط قيمتش در مياد. ميز رو جدا بايد بخري كه از 10 دلار داشت تا 200 و 300 دلار. تختخواب زير 200 هم بود ولي متوسط 400 دلار ضمنا پا تختي و دراور هم حدود 50 و 100 به بالا. ميز تلويزيون گرفتيم 300 ولي از 40 يا 50 دلار شروع مي شد تا ....
خرت و پرت مربوط به آشپز خونه رو از چاقو بگير تا كابينت خيلي چيزا داشت اما بعضي چيزاش به نظر گرون و يا نامرغوب بود. ضمنا تشك از 200 فومي برو تا 1000 فنر و لاتكس. پتو هم گرفتيم 100 دلار دونفره. البته يه پتو مسافرتي ارزون هم گرفتيم يادم نيست ولي زير 20 تا بود.

روزي كه وسايل رو آوردند در خونه گفتند كه ما بالا نمي ياريم. هر چي وعده پول دادم قبول نكردند و گفتند كمرمون درد مي گيره. بعد از كلي چك و چونه و تلفن اين ور و اونور فقط وسايل سبكتر رو آوردند بالا و يخچال و مبلا رو برگردوندند. ضمنا چوب اصلي تختمون هم يك تيكه اش شكسته (بعد از باز كردن كارتون ديديمش) .زنگ زديم گزارش داديم ببينيم چه خاكي بايد به سرمون كنيم.
هنديه ميگفت كمرم درد ميگيره و راه پلتون باريكه و سخته كه ببريم بالا. (صد رحمت به باربراي هموطن.)

فعلا كه مونديم بدون يخچال ولي حداقل تشك و پتو داريم و مثل دو شب اول مثل ... زير پتو مسافرتي نمي لرزيم. Laughing

دو سه هفته اي طول كشيد درگيري ما با اين شركت. يخچال رو يه هفته بعد آوردند طبقه بالا ولي تو نياوردند چون بايد كارتنش باز مي شد تا از در رد شه و قبول نكردند. دفعه بعدي كه چوب تخت رو آوردند دوباره شكسته بود و قبول نكردم تا دفعه سوم آوردند.

هر دفعه دوسه جا بايد زنگ مي زدم. اعصابم خورد شده بود چون بعضي وقتا واقعا نمي فهميدم چي ميگند و توجهي هم به حرفاي من نمي كردند. مخصوصا دفعه دوم كه يخچال رو آوردند من يه لحظه رفته بودم سركوچه (معمولا زنگ مي زدند كه داريم ميايم يا اس ام اس مي زدند ولي اين دفعه اشتباهي به خانمم زنگ زد و اونم كلاس بود و جواب نداد) و اينام همون موقع اومدن و برگشتند. كلي جر و بحث پشت تلفن كه بايد به من خبر مي داديد و ...

خلاصه اينكه راحت شديم.

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم مهر ۱۳۹۰ ساعت 6:41 توسط کام |

اولين ورود به ملبورن

بالاخره رسيدم به درب خروج فرودگاه ملبورن. ما كه هتل رزرو نكرديم . رفتم اطلاعات فرودگاه گفتم مي خوام هتل رزرو كنم. اكثر هتل ها نزديك سيتي بودند و قيمت بالاي شبي ۱۵۰ تازه ميگفتند آخرهفته فينال مسابقه فوتباله و اتاق ندارند. اين شد كه تصميم گرفتيم يه سيمكارت بخريم. البته توي فرودگاه فقط Optus رو پيدا كرديم و يه سيمكارت Prepaid ۳۰ دلاري گرفتيم. تلفن تعدادي از هتل ها و آدرسشون و قيمتشون رو با خودمون داشتيم. چون مي خواستم دوره ESL رو توي موسسه باكس هيل شروع كنم خانمم به آدرس زير زنگ زد و اونم گفت كه مشكلي نيست (از خانمم پرسيد چه قيمتي داريد خانمم گفت شبي 89 دلار). يه تاكسي از فرودگاه گرفتيم تا متل شد 80 دلار (فرودگاه غرب ملبورنه و اين متل شرق). هوا آفتابي بود و دما هم سردتر از تهران بود ولي نيازي به كاپشن نبود.

اتاقهاي طبقه اول متل خيلي كوچيك بود ولي مسئول پذيرش يه اتاقي رو طبقه دوم نشون داد كه از همه بزرگتر و دلبازتر بود (سه تخته) و اجاق گاز هم داشت. ما هم بهش گفتيم اگه اين رو به همون قيمت مي دي ما اين اتاق رو انتخاب مي كنيم (دقيقا كنج متل طبقه دوم) خوشبختانه قبول كرد. براي اقامت موقت جاي خوبي بود و اجاق گاز و توالت و حموم مستقل داشت. يه اير كانديشن هم داشت كه ما تا بفهميم كجاست كلي از سرما لرزيديم. (مسئول پذيرش گم و گور شد و ديگه نديديمش و شب اول رو بدون سيستم گرمايي سپري كرديم)

http://www.motelmaroondah.com.au/Rooms.aspx

در كل ده شب اونجا مونديم كه سه شب آخر رو شبي 87 دلار حساب كرد و شد 884 دلار.

+ نوشته شده در جمعه پانزدهم مهر ۱۳۹۰ ساعت 16:12 توسط کام |

ده روز اقامت موقت در ملبورن و اجاره کردن خونه

روز اول حضورمون رو استراحت كرديم و به مركز خريد نزديكمون (باكس هيل رفتيم). تا دلت بخواد آسيايي ديديم و رستوران آسيايي. يه مقدار توي ذوقمون خورد. البته كلا جاي قشنگي بود. روز دوم رفتيم سيتي و به شعبه اي كه بهمون معرفي كرده بودند. جالبه كه دقيقا روز و ساعتش رو برامون مشخص كرده بود ولي خودش مرخصي بود. يه مقدار از پولاي توي جيبمون رو بعد از اينكه كارم ت بانكي مون رو فعال كرد و بهم پسورد داد ريختم به حساب. ضمنا يك حساب Savinng هم باز كردم تا به پولام سود تعلق بگيره و اينترنت بانك رو هم فعال كردم. شماره تلفن هم وارد سيستم كردند ولي قرار شد آدرس خونه رو به محض اجاره كردن خونه بهشون بدم. يه صورتحساب هم از هر دو حساب گرفتم تا براي اجاره كردن خونه جزء مدارك ارائه كنم.

مدت اقامت موقتمون ده روز طول كشيد كه عمدتا دنبال خونه گشتيم و البته تلفني براي دوره باكس هيل هم ثبت نام كردم (يه خانمي به نام Jenny كه گفت فعلا تعطيلي ولي 10 اكتبر بيا سر كلاس بشين) براي خانمم هم توي Holmesglen ثبت نام كرديم كه اونم از 10 اكتبر شروع ميشد.

چهار روز اول، همون خط تلفني رو كه از فرودگاه گرفته بوديم رو استفاده مي كرديم و براي اينترنت هم گوشي خانمم سامسونگ گلكسي بود و مي شد لپ تاپ رو به اون وصل كني و از اينترنت استفاده كني. نمي دونم زياد اينترنت استفاده كرديم يا ايران تماس گرفتيم كه سر چهار روز تموم شد. مجمور شدم يه سيمكارت Lebara (دو دلار سيمكارت بعلاوه ده دلار شارژ) براي خانمم و يه سيمكارت Lyca (سيمكارت با ده دلار شارژ) براي خودم بگيرم.

براي اينترنت هم از Vodafone يك Mobile Broadband Prepaid گرفتم 48 دلار كه به پورت USB مي خورد و 3 گيگ اعتبار داشت (دو گيگ هم جايزه) به مدت سه ماه. ديگه راحت مي تونستيم با اسكايپ با ايران صحبت كنيم و توي http://www.realestate.com.au/rent دنبال خونه بگرديم. اطراف باكس هيل معمولا به اين صورت بود كه يه زمان رو براي Inspection اعلام مي كنند و توي اون مدت فرصت داري كه اون خونه رو ببيني و همونجا فرمشو بگيري و پر كني يا اينكه دوباره به سايت مراجعه كني و آنلاين اپلاي كني و يا اينكه بعدا بري آژانس تحويل بدي. تمام محل هاي اطراف رو پياده گز كرديم و هر شب پا درد داشتيم. مخصوصا به يكي دو تا از قرار ها سر وقت نرسيديم (فقط يك ربع وقت بازرسي مي ذارند) و بارون هم كه مي يومد اعصابمون خورد شده بود. يه بار خواستيم به محله هاي جنوب شرق بريم ولي با اتوبوس يكساعت و خورده اي لفتش داد و چند جا توقف طولاني كرد و به هيچ قراري نرسيديم و ناكام برگشتيم. ( از Balwyn و Mont Albert خوشمون اومد. محله هاي قشنگي بودند. همينطور North Box Hill ولي دو تا از خونه هاش رو به ما اجاره ندادند و دوتا مورد ديگه رو خودمون از خونه خوشمون نيومد. از محله پایین باكس هيل -پشت ایستگاه- هم كه سه تا خونه ديديم خوشمون نيومد).

روز هشتم و نهم تصميم گرفتيم محله رو كلا عوض كنيم و دوباره به جنوب شرق بريم. بچه هاي مايگرنت هلپ گفته بودند كه نزديك مترو از Caulfield تا Nobel Park خوبه و به صنايع نزديكه و اين به پيدا كردن كار كمك مي كنه. يه خونه توي Caulfield ديديم نزديگ دانشگاه موناش (شعبه Caulfield) بود و تلفني با يه خانم كه اتفاقا ايراني بود هماهنگ كرديم كه ببينيمش و يه آژانس به نام Thomson توي Murrumbeena بود كه كليد سه تا خونه بهمون داد خودمون بريم ببينيم. خونه هاي نزديك Caulfield نزديك راه آهن (مترو) بود و به Prince HW هم نزديك بود و بيخيالش شديم ولي از منطقا بين Carnegie و Murrumbeena خوشمون اومد (البته از قسمت پايين تر از مترو) و براي دوتا ازخونه ها توي آژانس Thomsonفرم پر كرديم و اوليت 1 و 2 تعيين كرديم. (طبق معمول به علت نداشتن كار و رفرنس اوزي و سابقه قبلي مجبور بوديم پيشنهاد كنيم شش ماه اجاره رو يكجا مي ديم.) يه خونه هم توي Clayton ديديم كه من خوشم اومد چون سه خوابه و بزرگ و كلا مستقل بود ولي خانمم نپسنديد چون Clayton هندي زياد داشت. از محله هاي بعد از Clayton خوشم نيومد.

و روز دهم موفق به دريافت اجازه سكونت در يك يونيت جمع و جور در ملبورن و نزديك Carnegie شديم. دو دقيقه پياده روي تا 3 خط مختلف اتوبوس (دو تاشون به Chadstone و يكي به Oakleigh) و 5 دقيقه پياده روي تا ترم (به سمت سيتي) و ده دقيقه پياده روي تا مترو ضمن اينكه با اتوبوس هايی كه گفتم هم ميشه مترو رفت. البته اتوبوس اینجا تا نه نه ونیم کار می کنه ولی مترو تا بعد از ۱۱ هم هستش (شایدم دیرتر). بعضی خطوط مثل دنکستر به باکس هیل تا نیمه شب هم اتوبوس داره.

راستي عادت كردن به سيستم اينجا كمي طول ميكشه. هر دفعه كه مي خواي از خيابون رد شي بايد مثل بچه ها به خودت بگي "اول به راست نگاه كن" تا صحيح از خيابون گذر كني. چهار راه هاشون هم يك دكمه هايي داره كه عابر پياده براي اعلام حضور بايد فشار بده تا چراغش بعد از مدتي سبز بشه. يه صدايي هم از خودش در ميكنه كه حواست باشه چراغ سبزه و اگه نابينايي هم متوجه بشي.

+ نوشته شده در جمعه پانزدهم مهر ۱۳۹۰ ساعت 6:16 توسط کام |

رزرو هتل و نداشتن كارت اعتباري

همه هتل هایی که باهاشون مکاتبه کردم کردیت کارت می خوان. جاهایی هم که پرداخت پول رو قبول میکنند حداقل ۲۸ روز و بعضا پنج هفته باید بمونیم که برامون زیاده. باید دل و بزنیم به دریا بریم حضوری اتاق بگیریم. بدشانسی دو سه روز بعدش فینال مسابقات فوتباله و هتل ها دو سه روزیپرند. خدایا توکل به تو.

بعضی از هتل ها که اینقدر سخت گیرند که می گن کارت اعتباری باید حتما به نام خودت باشه و یک و نیم برابر هزینه مدت اقامت شارژ داشته باشه. خواستم از card.ir یه ویزا کارت بخرم دیدم همون بهتره حضوری بریم حتی اگه هتلش گرون در بیاد (دویست دلاری در میومد ۳۰۸ تومن تازه به نام من هم نبود-دلار الان ۱۳۰۵ تومنه)
این جواب رو یکی از هتل ها داد:

Unfortunately we need the credit card for you to make a booking. We would not be able to accept payment for the booking as we need the credit card to guarantee the booking.

يا مثلا:

The issue of no credit card will still exist at check in as the property does require it, in fact all properties do as a standard procedure.

يكي ديگه ميگه :

I can only suggest you make the booking when you arrive in Melbourne then.